چون می نگرم به کار عالم بهتر

هر مسئله چند وجه دارد در بر ،

از منظر شعر ...آه بیچاره درخت

از منظر جبر ...آه بیچاره تبر

دسـتـــت را بـیــاور

مــردانـه و زنــانـه اش را بـــی خـیـــــال…!!

دســت بــدهــیــم بــه رســـــم کــــودکــی

قــرار اســت هـــوای هـــم را بـــی اجـــازه داشـــتـه باشـیــــم!!!!

تو نیم دیگر من بودی و ندانستی

چه داغها که به این نیم دیگرت دادند

یاران شنیدهام که بیابان گرفتهاند

بیطاقت از ملامت خلق و جفای روزگار
من ره نمیبرم مگر آن جا که کوی دوست

من سر نمینهم مگر آن جا که پای دوست

گفتی هوای باغ در ایام گل خوشست

ما را به در نمیرود از سر هوای دوست

سلام ......

هرچه که میگذرد

فقط درد است و بست

زمان کوتاست

رمانی چند سطر گویای احوال نست

چه کنم این درد از ازل بوده ست

درد ادمیت است از سرنوشت گذر نیست

خدای...ا & یاران را بستان از درد

این درد نیست که درمان مرگ ست

بشنو از نی که حکایت میکند.....

اینم سفارشیت

باز هم بوی باران...

بوی دنیای گریان...

بوی اسپندِ بِریان...

بوی شب های هجران...

بوی گل های بی جان...

.

.

باز هم رنگ لاله...

رنگ رُز های عاشق...

رنگ چشمانِ به راه...

رنگ شب های سااااابق...